Transformatie in beweging biedt een actueel overzicht van wat er nu gaande is: werk in uitvoering, experimenten in het atelier, recente tentoonstellingen en korte nieuwsberichten. U krijgt een blik achter de schermen die meebeweegt met het werk.
Wat u hier ziet: voorstudies, testopstellingen en schetsen, korte verslagen uit het atelier en recent getoonde of geplande presentaties.
Klik op de foto’s om elke transformatie verder te openen en de onderliggende processen te ontdekken.
Dit nieuwe project vertrekt vanuit bestaande tekeningen. Door naam en datum uit te knippen ontstaan nieuwe vormen: waardvlinders die niet het beeld dragen, maar het bewijs van auteurschap. Wat meestal klein in de hoek staat maar vaak alles bepaalt, wordt hier het lichaam van een nieuwe soort.
Aan het project Virtuele rasters (gestart in 2001) voeg ik nieuwe transformaties toe, met als vertrekpunt de verwerking van het doek De woestijn (2001). Dat breng ik samen met een tweede doek waarop, door het gebruik in mijn atelier, al sporen van transformatie zichtbaar waren.
Na wat studiewerk kan ik het virtuele rastermannetje nu ook laten bewegen; in 2026 werk ik met deze techniek toe naar een reeks 3D-animaties.
Aan dit doek werd verder gewerkt: de twee eerste tekeningen die ik gebruikte voor het project Benoemens-waardvlinders zijn definitief op het doek aangebracht. De overschotten werden verbrand; de assen zijn als één strook onderaan het doek toegevoegd. Het idee verschuift daarbij richting vlammen: de tekeningen zijn zo uitgeknipt dat een vuurachtige vorm zichtbaar wordt.
Het doek begon als een spel tussen links en rechts, een dubbelzinnige keuze aan de ingang van de tentoonstelling.
In het atelier vloeiden groen en rood uit elkaar, later omgezet naar metaal en vlees.
Twee tekeningen — Robotman en Hangende man — vonden er hun plaats.
De foto toont de meest recente ingreep: het wegbranden van de randen.
Een tekening uit 1995, een olieverfschilderij uit 2006 en een doek uit het project Smeltende doelen werden samengebracht, uit elkaar gehaald en opnieuw opgebouwd.
Wat begon als een wraakscène groeide uit tot Handtekening van een neushoorn: een wedergeboren beeld waarin sporen, plooien en lagen een nieuw verhaal vormen.
Ruisprediker ontstond uit een oud olieverfschilderij van George W. Bush, samengebracht met een doek dat in het atelier spontaan sporen van gebruik had verzameld. Die sporen deden denken aan ruis: storingen die vandaag maar al te vaak ingezet worden om verwarring en verdeeldheid te zaaien.
Het schilderij werd vastgenaaid aan het abstracte doek en vormt nu een openklapbaar beeld waarin de prediker meer of minder zichtbaar wordt.
Het doek MT.4.8 uit het project Smeltende doelen werd samengebracht met twee eerdere werken: Shooting Apples for Dogfoot (2004) en Warning Bullet (2003). De drie doeken zijn aan elkaar genaaid en delen hetzelfde thema: het doel. Het werk laat zich vanaf nu aan twee zijden zien.
Dit is de recentste laag uit het project Tekening in
beweging.
Het videowerk is geüpdatet tot augustus 2025.
Mijn voormalige woonkamer fungeert nu als kleine expo-ruimte. Hier toon ik lopende transformaties. De plek is soberder dan mijn atelier—zonder de veelheid aan materialen die elders in huis staan. Die rust laat toe om ideeën te tonen in een meer afgewerkte, maar altijd tijdelijke vorm. Zo krijgt een vertrouwde leefruimte een nieuwe rol binnen mijn werkproces.
Midden juli verhuisde Saturnus van het Kristalpark naar de Sahara, het uitgestrekte zand- en natuurgebied in Lommel.