Oudere tekeningen
Transformaties
2026 - Benoemens-waardvlinders (in beweging)
Klik op de afbeelding om het volledige project te lezen en te bekijken. Het kabinet groeit: nieuwe waardvlinders worden regelmatig toegevoegd.
2026 - De verdeler
Dit doek ontstond tijdens Transformatiestudio nr. 1: warm of koud (CCDA Lommel, 2024), waar het bij de ingang hing als wandwerk met de woorden “links” en “rechts”, in beide richtingen leesbaar.
Die eerste, eenvoudige tweedeling bleef het werk sturen, ook wanneer het zich later in het atelier verder gelaagd en vertraagd heeft ontwikkeld.
Doorheen het proces heb ik tegenstellingen bewust naast elkaar laten bestaan en in spanning gehouden: links en rechts, groen en rood, robot en mens, boven en onder, technologie en natuur, leven en as.
Wat begon als een leesbare verdeling transformeerde tot een veld waarin kleuren verschoven van groen en rood naar metaal en vlees. Twee oudere tekeningen — Robotman en Hangende man (1995) — werden opnieuw ingezet en tegenover elkaar geplaatst.
Materialen werden toegevoegd, weggenomen, verbrand en gefixeerd. Verf mocht lopen, randen verdwenen, resten werden as. Die as bleef aanwezig als onderlaag, als stille grens
In de laatste laag werd de verdeling verder opengetrokken: niet alleen links en rechts, maar ook boven en onder. De verdeler verdeelt niet om te scheiden, maar om spanning vast te houden. Het werk rust nu in die toestand, zonder besluit.
2025 - Handtekening van een neushoorn
De tekening Rhino’s Revenge uit 1995 vormde het vertrekpunt: een expliciet verbeeldde wraakscène waarin een slachtoffer zich keert tegen zijn dader.
Vervolgens werd deze tekening gecombineerd met het olieverfschilderij You with Your Beauty, You Just Knocked Me Out (2006) en een doek met de letters MAGA uit het project Smeltende doelen.
Binnen het kader van Tekening in beweging werden olieverfschilderij en tekening samen op het tekenbord bevestigd. De tekening kreeg extra inkleuring om sterker met het tekenbord te versmelten.
Daarna volgde een nieuwe stap: de tekening werd losgemaakt, de achterkant verstevigd met vlieseline, de voorkant met PVC. Plooien werden overstikt en de hoorn van de neushoorn verscheen opnieuw.
Zo groeide het nieuwe werk Handtekening van een neushoorn. Een doek met verfsporen harmonieerde sterk met de tekening. De titel verwijst naar een ‘handtekening’ in de zin van een seriemoordenaar: een herkenbaar, persoonlijk spoor.
Gemaakt van 1994 tot 1999
Deze tekeningen stammen uit de periode waarin ik aan de kunstschool begon. Het zijn reeksen waarin ik experimenteerde met verschillende methodes. Hier worden ze door elkaar getoond. Wanneer ze nog in mijn bezit zijn, wil ik ze op een organische manier onderwerpen aan transformatie, zoals beschreven in het manifest. Zo breng ik deze werken opnieuw in beweging: door ze te hergebruiken, samen te voegen, te laten samensmelten, eroverheen te tekenen, de achterkant te benutten of de materie zelf te laten veranderen.
