Oudere tekeningen
Transformaties
2025 - Benoemens-waardvlinders (in beweging)
Klik op de afbeelding om het volledige project te lezen en te bekijken. Het kabinet groeit: nieuwe waardvlinders worden regelmatig toegevoegd.
2025 - De verdeler (werktitel)(in beweging)
Dit doek ontstond tijdens Transformatiestudio nr. 1: warm of koud (CCDA Lommel, 2024). Aan de ingang hing het als wandwerk: een doek met de woorden “links” en “rechts”, in beide richtingen leesbaar.
Na enkele speelse ingrepen tijdens de tentoonstelling keerde het doek terug naar mijn atelier.
Daar werkte ik eerst met het contrast tussen groen en rood. In de installatie MT.4 liet ik het groen naar links stromen en het rood naar rechts.
Vervolgens voegde ik twee tekeningen toe: Robotman (1995) en Hangende man (1995). Ze sloten opvallend goed aan bij de kleuren, en ook inhoudelijk tekende zich een grens af: een gerobotiseerd figuur tegenover een man die zich krampachtig aan een koord vastgrijpt.
Later transformeerde ik de kleuren naar een metaaltint en een vleeskleur. Ik bracht de verf aan en liet ze vrij naar beneden lopen. Robotman kreeg subtiel de metaaltint, Hangende man de kleur van vlees.
Daarna brandde ik randen van de tekeningen weg en knipte ik vlamvormen uit stukken waarin naam en datum zichtbaar bleven. Die fragmenten gebruikte ik in het project Benoemens-waardvlinders.
Tot slot fixeerde ik de tekeningen op het doek en tekende ik ze nog bij. Overschotten van de knipsels verbrandde ik, en de as die overbleef fixeerde ik onderaan op het doek in een brede lijn.
2025 - Handtekening van een neushoorn
De tekening Rhino’s Revenge uit 1995 vormde het vertrekpunt: een expliciet verbeeldde wraakscène waarin een slachtoffer zich keert tegen zijn dader.
Vervolgens werd deze tekening gecombineerd met het olieverfschilderij You with Your Beauty, You Just Knocked Me Out (2006) en een doek met de letters MAGA uit het project Smeltende doelen.
Binnen het kader van Tekening in beweging werden olieverfschilderij en tekening samen op het tekenbord bevestigd. De tekening kreeg extra inkleuring om sterker met het tekenbord te versmelten.
Daarna volgde een nieuwe stap: de tekening werd losgemaakt, de achterkant verstevigd met vlieseline, de voorkant met PVC. Plooien werden overstikt en de hoorn van de neushoorn verscheen opnieuw.
Zo groeide het nieuwe werk Handtekening van een neushoorn. Een doek met verfsporen harmonieerde sterk met de tekening. De titel verwijst naar een ‘handtekening’ in de zin van een seriemoordenaar: een herkenbaar, persoonlijk spoor.
Gemaakt van 1994 tot 1999
Deze tekeningen stammen uit de periode waarin ik aan de kunstschool begon. Het zijn reeksen waarin ik experimenteerde met verschillende methodes. Hier worden ze door elkaar getoond. Wanneer ze nog in mijn bezit zijn, wil ik ze op een organische manier onderwerpen aan transformatie, zoals beschreven in het manifest. Zo breng ik deze werken opnieuw in beweging: door ze te hergebruiken, samen te voegen, te laten samensmelten, eroverheen te tekenen, de achterkant te benutten of de materie zelf te laten veranderen.
