Buitenaardse zorg
Buitenaardse zorg is een collectieve pleistersculptuur waarin een buitenaards wezen langzaam verandert door de handelingen van bezoekers.
De bezoeker wordt uitgenodigd om een pleister op het lichaam van de alien te kleven. Wat begint als een eenvoudige, bijna zorgzame handeling, groeit uit tot een zichtbare transformatie. Elke pleister bedekt iets, maar laat ook iets achter: een poging tot herstel, een tijdelijke oplossing, een spoor van medeleven of deelname.
Het werk onderzoekt hoe mensen omgaan met kwetsbaarheid, ongemak en problemen die niet zomaar opgelost raken. Een pleister suggereert verzorging, maar kan ook een manier zijn om iets af te dekken. Door de opeenstapeling ontstaat geen genezing, maar een nieuw lichaam.
Buitenaardse zorg is een project in fases. Het beeld kan telkens opnieuw worden geactiveerd in een andere context, waar nieuwe bezoekers nieuwe lagen toevoegen.
Transformaties
2026 - Vernieuwde opstelling
Voor de nieuwe opstelling werd Buitenaardse zorg uitgebreid tot een grotere, ruimtelijke installatie.
De oorspronkelijke sokkel bleef behouden, maar werd opgenomen in een aluminium constructie. De alien zit nu in een open kader: tegelijk een drager, een kooi, een zorgstructuur en een soort mobiel laboratorium. De zilverkleurige elementen roepen associaties op met medische toestellen, ruimtetuigen en tijdelijke infrastructuren.
Aan de installatie zijn nieuwe functionele onderdelen toegevoegd. Een smalle bak bevat de pleisters die bezoekers kunnen gebruiken. Een scherm toont de instructie. Onderaan vangt een tweede bak de schutblaadjes van de pleisters op. Zo wordt de volledige handeling — nemen, openen, kleven, weggooien — onderdeel van het werk.
De roze, zacht ogende 3D-geprinte uiteinden aan de aluminium structuur verwijzen naar huid, bescherming, protheses en wondzorg. Ze contrasteren met het koele metaal en met de bleke huid van de alien.
De installatie blijft modulair. Andere constellaties en uitbreidingen zijn mogelijk. Het werk is niet bedoeld als een definitieve vorm, maar als een systeem dat verder kan groeien.
2026 - Verwijderen van de pleister
Na de eerste pleisterfase werden de aangebrachte pleisters opnieuw van het lichaam verwijderd.
Die handeling is geen eenvoudige terugkeer naar het begin. Het verwijderen vormt een nieuwe fase in de levensloop van het werk. Wat eerder als zorg werd aangebracht, wordt opnieuw losgetrokken. De huid wordt weer zichtbaar, maar de geschiedenis van de aanrakingen blijft aanwezig in het werk.
De geanimeerde GIF toont dit moment als een omgekeerde groei. De pleisters verdwijnen laag per laag. Het lichaam wordt opnieuw beschikbaar, klaar voor een volgende fase waarin andere bezoekers nieuwe sporen kunnen toevoegen.
2024 - Pleisterfase 1
Tijdens Transformatiestudio nr.1: warm of koud in CC De Adelberg kreeg Buitenaardse zorg in 2024 zijn eerste publieke activering.
Bezoekers werden uitgenodigd om pleisters op het lichaam van de alien te kleven. Dat gebeurde voorzichtig, willekeurig, over elkaar heen, soms haast tot het oorspronkelijke oppervlak verdween. De huid begon te groeien, te verdikken en te vervormen.
Elke pleister leek een zorgzaam gebaar, maar samen vormden ze een nieuwe laag. Het probleem werd niet opgelost, maar afgedekt. Wat begon als verzorging, veranderde in een collectieve aangroei.
Om deze geleidelijke transformatie vast te leggen, werden regelmatig foto’s genomen. De beelden tonen niet alleen de verandering van de vorm, maar ook de opeenstapeling van menselijke tussenkomst: het zichtbare spoor van collectieve goedbedoeldheid.
Start 2013 - Buitenaardse zorg
Het werk ontstond in 2013 als een denkexperiment.
Een buitenaards wezen zit op een sokkel. Bezoekers zouden worden uitgenodigd om pleisters op het lichaam te kleven. De handeling moest zichtbaar maken hoe mensen vaak met problemen omgaan: door iets te bedekken, te verzachten of tijdelijk te herstellen, zonder noodzakelijk de kern aan te raken.
Het concept bleef toen nog onuitgevoerd. Het beeld wachtte op contact.
