‘Benoemens-waard’ betekent hier dubbel: iets dat een naam verdient, én de naam zelf als drager van waarde.

Omdat ik het oeuvre zelf mee in transformatie neem, zijn ook bewaarde tekeningen geen dode dingen meer die door een signatuur ooit “waarde” zouden krijgen. Ik wil juist die waardeclaim zichtbaar maken: het kleine ego-ding dat kunstenaars (en de kunstwereld) aan een beeld hechten. Een handtekening van een wereldberoemd kunstenaar op een zwakke tekening kan plots veel waard zijn — dat mechanisme interesseert me, én ik wantrouw het.

De humor is licht wreed en dubbelzinnig: de speld treft niet de vlinder, maar ook mijn ego. Ik vernietig een tekening, maar tegelijk gebeurt het omgekeerde van wat je zou verwachten: door daadkrachtig weg te snijden of te knippen komt er weer leven in de materie. Het ‘ego’ ontpopt zich tot vlinder; de rest van de tekening verhuist naar een andere drager, brandt op, verdwijnt, of keert terug als foto, film, performance of restvorm.

Elke waardvlinder op deze pagina is een momentopname in een groter ecosysteem. Je ziet procesfoto’s van het maken, een foto van de vlinder in de insectendoos, en telkens ook de oorspronkelijke tekening — als bronmateriaal dat intussen al kan zijn veranderd, opgeslokt, of getransformeerd.